บทที่ 147

ไอราดึงสายตาออกจากผืนน้ำ

“ฉันเปลี่ยนเบอร์นั้นไม่ได้” เธอกล่าวเบา ๆ “เมื่อสองปีก่อน ฉันเจอลูกหมาป่าอายุสิบสามคนหนึ่งที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าโอเมกา ญาติห่าง ๆ รับเขาไปเลี้ยงก็จริง แต่เพราะอยากได้แรงงานฟรีเท่านั้น ฉันให้เบอร์นั้นกับเขาไว้ เผื่อวันหนึ่งเขาต้องการติดต่อฉัน ถ้าฉันยกเลิกมัน เขาอาจไม่มีทางต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ